به گزارش خبرگزاری فارس از شبستر، عبدالعلی ابراهیمی‌مطلق در گردهمایی سیاسی در حسینیه ثارالله تیپ امام زمان (عج)  ضمن تبریک سالروز آزادسازی خرمشهر  اظهار کرد: معنویت، اخلاص و ایمان مولفه‌هایی بودند  که رزمندگان اسلام با آن عجین شده بودند و خداوند متعال رحمت‌اش را نازل کرد و توانستند  با داشتن کم‌ترین تجهیزات، بر دشمن تا بن دندان مسلح ارتش عراق پیروز شدند و خرمشهر را آزاد کنند و قدرت خود را به دنیا نشان دهند که این فتح ارزش‌ها است.

وی افزود: بعد از آزادسازی خرمشهر حضرت امام خمینی(ره) در پیامی  گفتند ” خرمشهر را خدا آزاد کرد” یعنی این کار خداست و غرور شما را در بر نگیرد و این‌ها نکته‌های ظریف در آزادسازی خرمشهر بودند.

ابراهیمی‌مطلق تصریح کرد: ما در جنگ تحمیلی دو تا استراتژی داشتیم یکی باز پس‌گیری زمین که بعد از فتح خرمشهر به آن دست یافتیم و دیگری تنبیه متجاوز بود که عملیات‌ها در آن سوی مرز پیش‌بینی شد و متجاوز سرسختانه تنبیه شد  و کار به جایی رسید که صدام با پول اعراب و سلاح های آمریکایی و شوروی و اروپایی آنقدر مردم عراق را تحت فشار قرار داد که عده لشکرهای عراق که در ابتدای جنگ ۱۲ لشکر بود در اواخر جنگ به ۶۰ لشکر رسید و این فشار ویژه بر پیکر مردم عراق بود و آمریکا در این مورد نقش رول را بازی می‌کرد.

فرمانده دوران دفاع مقدس گفت: صدام در این جنگ به هیچکدام از اهدافش نرسید و ذلالت خود را بعد از آزادسازی خرمشهر نشان داد و در این جنگ تحمیلی ۳۸ کشور به صدام کمک کردند و در آخر شکست نصیب آنها گشت که این از اعجایب تاریخ بشر است.

اقوام مختلف اجازه سرمایه‌گذاری دشمنان برای تفرقه را نمی‌دهند

ابراهیمی‌مطلق در ادامه به تهدیدات خارجی اشاره کرد و گفت: امروز یکپارچگی ایران اسلامی با وجود اقوام مختلف و با بصیرت آگاهی که در سایه انقلاب اسلامی حاصل شده وجود دارد و اقوام مختلف اجازه سرمایه‌گذاری دشمنان برای تفرقه و دشمنی با نظام جمهوری اسلامی را به آنها نمی‌دهند.

وی افزود: هر روز که سپری می‌شود اسلام را آن قدر دوست می‌گیرند ودشمن هیچ وقت نتوانسته توانمندی‌های نظام را ارزیابی کند که نمونه آن انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی بود که بهترین آزمایش برای دشمنان بود و امروز به مذاکرات بغداد دلخوش کرده‌اند.

ابراهیمی‌مطلق تصریح کرد: آنها در مذاکرات بغداد به دنبال این هستند که شما از حز‌ب‌الله حمایت نکنید و کاری به اسرائیل نداشته باشید و اسرائیل یکه تاز میدان باشد و آنها در مذاکرات به دنبال اهداف شیطانی هستند.

مطالب مشابه:

• سوسنگرد محور وحدت اقوام مختلف ایرانی است
• ایجاد «بدبینی و یأس و تفرقه» یک خیانت واضح به ملت است
• توسعه بسترهای سرمایه‌گذاری آموزشی در اهر ضعیف است

مطالب مشابه:

• سینمای جنگ اصیل‌ترین سینمای بعد از انقلاب است
• ۳۰ فیلم برگزیده سینمای انقلاب با حضور رئیس جمهوری رونمایی می‌شود
• بزرگ‌ترین دستاورد نظام صدور انقلاب به دنیا است

به گزارش «جوان»، طی چند روز گذشته پس از تصویب بودجه امسال در مجلس، معاون برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس‌جمهور از کسری بودجه افزایش ۱۵ درصدی حقوق کارمندان پرده برداشت و سخنان ضد و نقیضی از رحیم ممبینی، لطف‌الله فروزنده معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور و نمایندگان مجلس در خصوص بودجه افزایش حقوق کارمندان منتشر شده است. دولت از حذف رقم ۵ هزار میلیارد تومان برای طرح‌های جاری و حقوق و دستمزد در مجلس خبر می‌دهد و مجلسی‌ها نیز از بهانه‌جویی دولت برای عدم افزایش حقوق کارمندان سخن می‌گویند.

ممبینی با انتقاد از مجلسی‌ها در خصوص حذف افزایش حقوق کارمندان در سال ۹۱ می‌گوید: مواردی در راستای اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری مبنی بر افزایش حقوق و دستمزد برخی از کارکنان دستگاه‌های دولتی بعد از تقدیم لایحه بودجه به مجلس، مطرح که طی گزارشی به کمیسیون تلفیق ارائه شد تا مورد بررسی قرار گیرد. وی می‌افزاید: متأسفانه به رغم اراده جمعی نمایندگان عضو کمیسیون تلفیق مجلس مبنی بر تصویب آن، با تلاش تعدادی از اعضای کمیسیون تلفیق برای جلوگیری از تجدیدنظر، حذف گردید.

ممبینی تصریح می‌کند: این رقم اگر به صحن علنی مجلس می‌آمد با توجه به نظر مثبت رئیس مجلس و اکثر نمایندگان مصوب می‌شد اما تعدادی از اعضای کمیسیون تلفیق اجازه ندادند که مطرح شود و با تلاش جدی جلسه کمیسیون تلفیق را از حد نصاب انداختند. وی اظهارمی دارد: اگر این مبلغ تصویب می‌شد دست دولت برای افزایش حقوق و مزایای کارمندان دولت بازتر بود. براساس این گزارش ممبینی و همکارانش در زمان بررسی بودجه در مجلس، سکوت اختیار کردند و نسبت به حذف این رقم در کمیسیون تلفیق و صحن علنی مجلس هیچگونه اعتراضی نکردند و زمانی که بودجه به اتمام رسید با رسانه‌ای کردن این خبر به انتقاد از نمایندگان مردم در خانه ملت پرداختند. البته فروزنده اعلام کرد که رئیس‌جمهور آنچه که در مجلس در قالب قانون بودجه تصویب شده، اجرا خواهد کرد، اما ممبینی روز گذشته در گفت و گو با پایگاه اطلاع رسانی دولت، مجدداً عدم افزایش حقوق کارمندان را به زمین مجلس انداخت و اعلام کرد که دولت و شخص رئیس‌جمهور تمایل به افزایش حقوق کارمندان دولت در سطح مناسبی با توجه به نرخ تورم دارند اما اعتبارات مصوب دست و پای دولت را می‌بندد.

دولت افزایش حقوق به میزان تورم را نپذیرفت
از سوی دیگر عضو کمیسیون برنامه در واکنش به گفته ممبینی مبنی بر کسری ۵ هزار میلیارد تومانی اعتبار حقوق امسال کارمندان دولت اعلام کرد که مجلس افزایش ۱۵درصدی حقوق کارمندان در سال جاری را بدون کسری تصویب کرد. موسی الرضا ثروتی در مورد اعتبار فصل یک و شش قانون بودجه ۹۱ می‌گوید: دولت پیشنهاد افزایش ۱۵ درصدی حقوق و دستمزد کارمندان در سال جاری را ارائه کرده بود که بدون کسری تصویب شد. وی می‌افزاید: گرچه نمایندگان مجلس خواهان اجرای ماده ۱۲۵ قانون مدیریت خدمات کشوری یعنی افزایش حقوق و دستمزد به تناسب تورم بودند، اما دولت افزایش به قدر تورم را نپذیرفت و در صحن مجلس جلوی این افزایش را گرفت.

ثروتی در مورد گفته برخی از مسئولان دولت که می‌گویند، دولت می‌خواهد حقوق کارمندان را ۱۵ درصد افزایش دهد، اما اعتبار مصوب مجلس اجازه ۱۰ درصد افزایش را می‌دهد، تأکید می‌کند: اگر آنها می‌خواهند حقوق کارمندان را ۱۰ درصد افزایش دهند، لطفاً به گردن مجلس نیندازند، چون در زمان بحث از حقوق و دستمزد اصلاً صحبت از افزایش ۱۰ درصدی نبود و فقط افزایش ۱۵ درصدی این رقم مد نظر بود در حالی که خودم موافق افزایش به اندازه تورم ۲۱ درصدی برای حقوق و دستمزد بودم، ولی اگر الان به اندازه ۱۰ درصد افزایش یابد یعنی در واقع نصف تورم موجود است که خلاف قانون مدیریت خدمات کشوری خواهد بود. بر اساس این گزارش، به گفته برخی از نمایندگان مجلس مشکل کسری بودجه با ارائه متمم برطرف می‌شود و اگر دولت معتقد است که آنچه در بودجه آمده کافی است دیگر نیازی به جار و جنجال رسانه‌ای ندارد.

مطالب مشابه:

• افزایش حقوق‌کارمندان تاسقف۱۰درصد
• افزایش حقوق کارمندان مشخص شد
• درجاده چانه​زنی سیاسی بی​حاصل، سیر نکنید

یک منبع آگاه با اعلام این مطلب به خبرنگار «جوان آنلاین» گفت: لیدر حلقه‌ انحرافی شخصاً پیگیر این موضوع شده و کار‌گروهی را برای این مسئله فعال کرده است. گفته می‌شود وی در تلاش است با مهره‌های جدیدی در انتخابات شورا‌ها ظاهر شود.
برخی فعالان سیاسی شکست در انتخابات مجلس نهم و عدم اقبال مردمی به حلقه انحرافی در انتخابات یازدهم ریاست‌جمهوری را علت رویکرد حلقه انحرافی به شورا‌ها ارزیابی می‌کنند و معتقدند این حلقه اکنون که دریافته است در این دو حوزه با شکست مواجه شده، تمام برنامه‌ریزی و فعالیت خود را متمرکز شورا‌ها خصوصاً در تهران کرده تا بتواند شهر‌داری تهران را از آن خود کند.

مطالب مشابه:

• انتخابات شورا‏ها در اسفند
• مصاحبه جوانفکر با«اعتماد»، حرکت مشترک حلقه انحرافی و جریان فتنه است
• دورخیز حلقه انحرافی برای انتخابات مجلس

 آن چه هست روایت ساده و درعین حال صریح یک رزمنده‌ی معمولی است از جنگ؛ همه‌ی جنگ؛ آن‌گونه که بود. ساده و واقعی بودن روایت کتاب را باید مرهون صداقت سید نورالدین عافی و امانت‌داری معصومه سپهری دانست. خیال‌تان در این کتاب راحت باشد که راوی هرچه دیده و تجربه کرده را بی‌رودربایستی و تعارف و با کم‌ترین گزینش و سانسور برای‌تان گفته است. در این گفتگو نیز سید نورالدین بی‌رودربایستی حرف زده است.
به نظر می‌رسد تصویری که از جنگ نشان داده می‌شود، همه حقایق دفاع مقدس نیست؛ رزمنده‌ها را درشت نشان می‌دهند و دست نیافتنی، اما در کتاب نورالدین پسر ایران صحنه‌های تازه‌ای از جنگ را دیدیم…
بله! جنگ را به گونه‌ای برای مردم ترسیم کرده‌اند که مردم نمی‌پسندند. کارگردان‌های ما در فیلم‌هایشان دشمن را طوری نشان دادند که انگار آن‌ها ناتوان و ذلیل بودند. این ظلم در حق رزمندگان ماست. عراق هم بسیجی برای خودش داشت. اینگونه نبود که همه‌شان به زور به جنگ آمده باشند. صحنه‌هایی دیدم من که مثلاً رزمنده عراقی که یک پایش قطع شده بود، همان پای قطع شده را به زمین می‌کوبید و به طرف‌مان می‌آمد. اما رزمندگان ما در این شرایط دفاع می‌کردند. ما زیر آتش بودیم با این حال بچه‌های ما، مقاومت و تا آخرین گلوله شلیک می‌کردند. اگر بخواهیم حق کسی را ادا کنیم باید واقعیت‌ها را نشان دهیم. بعضی ‌ها می‌ترسند از این که جانفشانی رزمنده‌ها را به تصویر بکشند. برای خیلی از بچه‌هایمان گلوله و تانک مفهوم نداشت. بعضی‌ها باید نورالدین را بخوانند تا ببینند در جنگ چه اتفاقی افتاده است و آن‌ها را به تصویر بکشند.
نویسنده‌ها هم به گونه‌ای دیگر در نوشته‌هایشان همه واقعیت را ننوشتند. در کتاب‌های دفاع مقدس هم به رزمنده‌ها فقط یک بُعد دادند. اگر قرار باشد من دوباره این خاطرات کتاب نورالدین پسر ایران را به خانم سپهری بگویم، مطمئناً کتاب دیگر خواندنی نخواهد بود، چون شاید به همان صداقتی که قبلاً گفته‌ام، اینبار نگویم. شیرینی یک کتاب و خاطرات رزمنده در آن است که همه چیز را بگوید. کربلای بدر در کتاب هشتاد صفحه است، اگر می خواستم واقعاً همه چیز را بگویم باید تعداد صفحات بخش عملیات بدر در کتاب نورالدین پسر ایران به دویست صفحه می‌رسید. اگر از شکست‌مان در «بدر» بگویم باید بیشتر از این باشد حجم کتاب. از این که «آقا مهدی» چگونه تنها ماند در بدر. این‌ها برای بعضی‌ها خوشایند نیست، برای همین هیچ‌وقت گفته نمی‌شود. بعضی صحنه‌ها هست که اگر بگویم همه وحشت می‌کنند. برای بچه‌‌های ما گلوله اصلاً مفهوم نداشت. ما در این شرایط دفاع کردیم. اما با این وجود اکثراً‌ آمده‌‌اند جنگ را فقط در بُعد معنویت بیان کرده اند و آنقدر رزمنده ها را بالا برده‌‌ و ملائکه کرده‌اند که هیچ کس نمی‌تواند به آن‌ها برسد! انگار این‌‌ها یک عده‌ای بودند که یک زمانی آمدند و دیگر از این آدم‌ها روی زمین نداریم. در حالی که این‌گونه نیست. اکثریت بچه‌های رزمنده در دوران رژیم شاه بزرگ شده‌اند. اوج دوران بی‌بند و باری را دیده‌ و تجربه کرده اند. همه این‌ها را اگر بگوییم شیرین خواهد بود. بگوییم که این رزمنده  از شرایطی که در دوران رژیم شاه بوده چگونه شده است که آمده و در دفاع مقدس گلوله برای او مفهوم ندارد و جانش را بر کف گرفته است و جلو می‌رود.
اینکه بیایم، بگویم همه بچه‌‌ها نمازشان اول وقت بود و روزه می‌گرفتند و نماز شب می‌‌خواندند و چه و چه؛ فکر نمی‌کنید مردم بپرسند که این‌‌ها آن‌جا فقط همین کارها را می‌کردند؟ من می‌گویم همین‌ها در جبهه فوتبال هم بازی می‌کردند.
خدا بر عمر حضرت آقا بیفزاید، آمدند کتاب را خواندند و تمجید کردند و نقص‌هایش را هم فرمودند. قبل از آقا تماس می‌گرفتند که «سید! فلان جا به بسیجی توهین کرده‌ای، بهمان جا به نماز بی‌احترامی کرده‌ای»، می‌گفتند مگر نماز بسیجی قضا می‌شود؟! گفتم چرا نمی‌شود. اصلاً ما آن‌جا رفته بودیم برای چه. اصلاً این‌که ما از خانه‌هایمان آمدیم بیرون و رفتیم جبهه برای این بود که نماز بماند. در جبهه پیش می‌آمد که به قدری درگیر دفاع و جنگ بودیم که یک دفعه می‌دیدیم غروب شده و نماز مانده است. یا در یک جا افراد نظامی می‌گویند، این‌که رزمنده‌ای قمقمه‌اش را زمین بیندازد، بد است! این‌ها انگار فراموش کرده‌اند که بعضی‌ها لباس‌شان را هم می‌انداختند روزی زمین. خشاب را زمین می انداختند و می‌رفتند! واقعیت‌ها را باید گفت. اگر خدای ناکرده اتفاقی افتاد در کشورمان، نسل جدید بداند که در جنگ چه اتفاق‌‌هایی ممکن است بیفتد. نرود آن‌جا یک دفعه بعضی صحنه‌‌ها را ببینید و شوکه شود!
درست است معنویات بود که ما آنگونه دفاع می کردیم و مثل گلوله جلو می رفتیم. اما در کنار این، ترس هم بود. بعضی‌ها بودند که می‌ترسیدند و نمی‌آمدند و وقتی عملیات تمام می‌شد، می‌آمدند.
این که یک عده‌ای بیایند مثلاً بگویند که در شب، فرماندهی عملیات را هدایت می‌کرد، دروغ می‌گویند. شب تاریک است. با دست یکدیگر را پیدا می‌کردند. تنها نفری که محورها را می‌شناخت و هدایت می‌کرد، هر کس خودش بود. وقتی یک نفر دو متری خودش را نمی‌تواند در شب و در تاریکی ببیند، چگونه می تواند نیرو را به جلو هدایت کند؟! به هر رزمنده‌ای ماموریت داده می‌شد، ایمانش بود که او را به جلو می‌کشید. چرا ارتش دنیا نمی‌تواند جلویمان قد علم کند؟! بخاطر ایمان و اعتقادمان است. این‌ها را باید گفت. این‌ها باید فیلم و مستند شود. نسل جوان ما به این‌ واقعیت‌ها نیاز دارد.

آقا سید! شنیدیم شما سال‌‌های بعد از جنگ، برای شرکت در مراسم شب خاطره رفته‌اید و در مسجدی شروع به گفتن خاطرات‌تان کرده اید؛ همان‌جا رزمنده‌‌ها در واکنش و برخورد با صحبت‌هایتان گفته‌اند این‌‌ها دروغ است. می‌گفتند روایت‌هایتان اشتباه است، الان هم بعضی‌ها پیدا می‌شوند و این را باز دوباره تکرار می‌کنند. آیا در کتاب همه صحنه‌ها و خاطرتان را گفته‌اید؟
من در این کتاب در مورد برخی از مسائل احتیاط کرده و گفته‌ام. شدتش را کم کرده ام. بعضی چیزها را نگفته ام چون افراد دخیل درآان زمان الان مسئولیت دارند. بعضی‌‌ جاها در کتاب اسم افراد را گفته و فامیلی‌شان را نیاورده ام. فکر نمی‌کنم کسی بیاید به خودم بگوید که این‌جای کتاب درست نبوده است! لشکر بعد از خیبر رفته بود دوکوهه و… در حالی که رفته بود. یک نفری آمد و گفت لشکر اصلاً آن‌جا نرفته بود! ببینید این فردی که این را می‌گوید پست مسئولیتی‌اش بالا است اما نمی‌داند لشکر رفته است. لزومی ندارد وقتی که یک نفر خودش در آن‌ صحنه حضور نداشته بیاید بگوید چنین چیزی اتفاق نیفتاده است. همان‌طور که شاید من در صحنه‌ای نبودم و بنابراین طبیعی است که ندانم و در این کتاب هم نگفته‌ام. این اتفاقات زیاد می‌افتد.
همین چند روز پیش معاون یکی از وزرا آمده بود تبریز. کتاب را خوانده بود. دنبال من می‌گشت. آمدند از سر کار من را بردند. معاون وزیر می‌گفت باید دستت را ببوسم! قبول نکردم. یک ساعت کلنجار می‌رفتیم که اگر این کار را بکنید، روی سن نمی‌آیم. او این کتاب را خوانده بود. اما بیایید به استان ما نگاه کنید! همان کسانی که حتی جواب سلام مرا نمی‌دادند، چه برسد به اینکه کتاب را خوانده باشند، آمده بودند که برویم پیش معاون وزیر! چند نفر از مسئولین استانی این کتاب را خوانده‌اند؟! این کتاب به دست چه تعداد از هم استانی‌هایمان رسیده است؟

آقا سید! مثل صراحتی که در بیان شما هست، سئوال می‌کنم. من تصورم این است که در حین جنگ در کنار تمام نیت‌های پاک و اهداف مقدس، یک تعداد آمدند و سوء استفاده هم کردند، بعد از جنگ هم ادامه داشت و دارد.  این‌گونه نیست؟
بعد از جنگ یک عده‌ای زده شده بودند از جنگ. من همیشه جنگ را مقایسه می‌کنم با زمان پیامبر. یک تعداد افراد در زمان پیامبر هیچ چیز نداشتند. پیامبر فرمودند به این‌ها کمکی کنید. فتوحات جنگ را در زمان حیات پیامبر نمی‌توانستد هزینه برای خودشان بکنند. افرادی دنبال یک فرصت بودند. خدا خدا می‌کردند که پیامبر بروند و این‌ها از غنائم جنگ استفاده کنند. همان آدم‌ها علی(ع) را هم بهتر می‌شناختند برای همین نمی‌خواستند علی به قدرت برسد. در جنگ ما هم بعضی افراد در حین جنگ خیلی سوء استفاده کردند. آمدند کارخانه‌هایشان را زدند و… می‌آمد فلان حاج آقا ۴۰ میلیون پول برمی‌داشت، دومیلیون‌اش را هم به جبهه می‌رساند و می‌شد آدم خوب داستان! من می‌گویم که جنگ را ما سال ۶۵ درک کردیم که واقعاً جنگ است! بمباران‌ها شروع شد و ملت فهمیدند که بمب کسی را نمی‌شناسد. بمب هم خانه طبقه مستضعف می‌افتد و هم خانه طبقه اشرافت.
بعد از خیبر بود، نان به ما نمی‌رسید، رفته بودیم اهواز، نانی را که برای حیوانات می‌ریختند از آن استفاده می‌کردیم. حرفم را به این‌جا می‌خواهم برسانم که بعد از جنگ به گونه‌ای رفتار شد که اکثریت را به سمت مادیّات سوق دادند. این رفتار را کسانی شکل دادند که خودشان در حین جنگ دست داشتند در این قضایا. اکثریت دوستان ما هم این مسیر را انتخاب کردند. رفتند سراغ ثروت اندوزی، کارخانه‌هایشان را پیدا کردند و همچنان بعضی بچه‌ها دارند می‌روند و کسی جا نمی‌ماند از پیوستن به این مادّیات!

در پایان کتاب گفته‌ا‌ید به خاطر خوابی که دیده‌اید راضی شدید خاطراتتان را بگویید. چرا دوست نداشتید خاطراتتان را بیان کنید؟
خودت را جای من بگذار! از جنگ آمده‌ام؛ تمام بدنم تکه پاره بود. مرتب درگیر عوارض مجروحیت‌هایم بودم. آدم‌های جبهه را دیده و با آدم‌های بعد از جنگ هم همنشین شدم. نمی‌خواهم اسم بیاورم! در اداره‌ای که بعد از جنگ کار می‌کردم، رئیسم من را آدم حساب نمی‌کرد! اما تا کسی از جایی می‌آمد، مرا صدا می‌کرد و می‌رفتم اتاقش. شروع می‌کرد به تعریف کردن که «آقا سید برادر شهید است و ۷۰ درصد جانباز و با ۷۷ ماه جبهه و …» تعجب می‌کردم که خدایا چه شده که این هم از من تعریف می‌کند! من این صحنه‌ها را می‌دیدم. خب در این حین یک نفر آمد و گفت بیا خاطراتت را ضبط کنیم! با خودم می‌گفتم به امثال من بی‌توجهی می‌شود، خاطرات را بگویم که چه کسی بخواند. زمانی بود که ما باید می‌رفتیم جبهه و جلوی عراقی‌ها را می‌گرفتیم و این وظیفه ما بود. رفتم و از کشور و مردمم دفاع کردم. من و امثال من برای خدا کار کردیم و با خدا معامله کردیم. من در کتاب هم گفته‌ام که اصلاً فکر نمی‌کردم گفتن خاطرات در این زمان اهمیت داشته باشد. هنوز حرف خاطرات جنگ و مصاحبه‌ها مطرح نشده بود و اهمیتش را نمی‌دانستم.

آقا سید! شما مصاحبه‌ها را وقتی با آقای غیور شروع کرده بودید، خیلی پیش آمده بود که بعد از دو جلسه یک مدت طولانی قطع کنید این مصاحبه‌ها را، اما بعد از چند مدت به یکباره از سر گرفتید. بعدها دلیلش را خوابی که دیدید، عنوان کردید. همه خواب‌تان همان بود؟
دقیقاً همان که در کتاب نوشته شده بود. سال ۱۳۷۳ یک شب خواب دیدم آقای خامنه‌ای ورقه‌هایی در دست دارد که می‌خواند و گریه می‌کند. من هم در آن اتاق بودم. پرسیدم چرا آقا گریه می‌کنند؟ کسی گفت این‌ها خاطرات یک جانباز ۷۰ درصد است که ۸۰ ماه در جبهه‌ها بوده و باز می‌گوید که در مورد جنگ کاری نکرده‌ام… این خواب فکرم را مشغول کرده بود. احساس می‌کردم وظیفه‌ام در قبال آن‌چه در روزهای جنگ بر سر این مردم آمد، با گفتن این خاطره‌ها به سرانجام می‌رسد. بنابراین خاطرات هشت سال زندگی در متن جنگ را بازگفتم تا یاد آن لحظه‌های بی‌نظیر برای همیشه زنده بماند. زمانه جوری شده که جوان‌ها آن روزها و حماسه‌ها را یادشان رفته است. برای همین احساس کردم باید در سنگر دیگری به‌پا خیزم و خاطراتم را برای جوان‌ها بیان کنم.

کتاب که چاپ شد، از خواندنش، خودتان لذت بردید؟
وقتی کتاب چاپ شد، چندبار خواندم و گریه کردم. وقتی زنگ می‌زنند که نورالدین! کتابت را خواندم؛ نماز که نمی‌‌خواندم، حالا نمازخوان شدم. همین که فقط یک نفر این کتاب را بخواند و اتفاق مثبتی برایش بیفتد و در کنارش پایبند به آرمان‌های انقلاب‌مان باشد، انگار من یک عملیات کردم! لذت می‌برم وقتی می‌شنویم یک خانمی با خواندن کتاب، چادری می‌شود. با این‌‌ها من خوشحال می‌شوم.

آقا سید! شما امام را از نزدیک ندیده‌اید، تنها صدایش را شنیدید اما پیام امام را …
مگر ما امام حسین(ع) را دیده‌ایم که برایش سیاه تن می‌کنیم و گریه می‌کنیم؟! ندیده‌ایم. اهداف امام برایمان مهم بود، مسیرش مهم است. امام را اگر می‌دیدم چه اتفاقی می‌افتاد؟ من برای دیدن امام گریه می‌کردم، گریه‌ام برای مسیرشان بود. شبی که شنیدم حال امام مناسب نیست، نشستم و تا نصف شب گریه کردم و خوابم برد. صبح که از خواب بیدار شدم، گوینده تلویزیون دیدم بغض کرده و گریه می‌کند. ناراحت شدم. آن روز از خانه‌مان تا محل کارم پیاده رفتم و گریه می‌کردم. افسوس می‌‌خوردم که چرا امام را ندیدم. بعد از آن با خودم داشتم فکر می‌کردم اگر می‌دیدم چه می‌گفتم! واقعاً به حرف امام گوش نکردم… [سید نورالدین، در این لحظه چند دقیقه ساکت ماند، بدون هیچ حرفی...]

نویسنده کتاب سرکار خانم سپهری، گفته‌هایتان را به نظر می‌رسد بزک نکرده، کتاب خیلی صادقانه نوشته شده است، کتاب را که می‌خوانیم این حس را می‌دهد؛ نویسنده چقدر گفته‌های شما را حفظ کرده، امانت‌دار خوبی بوده است؟
اولین بار که خانم سپهری آمد، گفتم هر چه می گویم بنویسید. شرط‌‌‌ مان این بود. هر چه گفته‌ام به خانم سپهری همان‌ها هستند. بعضی‌ موارد به مصلحت نیامده است، البته خودم هم راضی نبودم که آن‌ها در کتاب بیاید اما در مصاحبه‌ها گفته‌ام. در این کتاب بعد از چاپ سوم در بخش‌هایی از کتاب کلمه «روحانی» حذف و به جای آن یک «فرد» جایگزین شده است. سازمان تبلیغات راضی نبود! سر این یک کلمه من با آقای مرتضی سرهنگی صحبت کردم که این کار را نکنند اما نشد… خانم سپهری خوب امانت‌داری کردند.

آقا سید! شما فاصله چندانی از جنگ نداشتید که شروع کردید به گفتن خاطرات‌تان، برای همین جسارت به خرج داده‌‌‌اید. شاید آن زمان شما تحلیل خاصی نداشتید. اگر الان قرار باشد، خاطرات یک رزمنده را شروع به ضبط کنند؛ مطمئناً این رزمنده قبل از این‌‌که صحبت‌هایش را به زبان بیاورد از فیلترهای متعددی عبور خواهد داد، از فیلتر سیاسی و گرایش و… اسمش هم مصلحت خواهد بود. شما در کتاب‌تان از این مصلحت‌ها زیاد داشتید؟
من گفتم. بعضی مسائل در کتاب نیامده است، بعضی ها را هم من اصلاً نگفته‌ام. منتها باز فکر می‌کنم بهتر است که آن‌‌ها هم گفته شوند. الان نسلی به عرصه آمده است که نیاز دارد و حقایق جنگ را مطالبه می‌کند. خیلی از این بچه‌ها مثل بچه‌‌های جبهه و جنگ هستند. به مناطق جنوب کشور نگاه کنید. چقدر جوان‌‌های ما آن‌جا می‌روند. این‌ها دنبال چیزی هستند که دارند می‌روند. بهتر است که حقایق گفته شود. دوماه پیش رفته بودیم جنوب. یکی از دوستان‌مان را که روی ویلچر بود و جانباز قطع نخاعی، وقتی چرخش را می‌بردم نصف چرخ می‌رفت توی گِل! آن‌جا هم گفتم که چطور می‌شود برای فلان اماکن تاریخی جاده چهاربانده می‌زنند، ولی مسیرهای مناطق عملیاتی یک ماشین شن نمی‌ریزند!

وقتی مقام معظم رهبری کتاب را خواندند، پیغام دادند «به آقای عافی بگویید خوابتان تعبیر شد».  بعد هم به دیدارشان رفتید، اولین صحبتی که مقام معظم رهبری با شما داشتند چه بود؟
روز شیرینی بود. از جنوب بر می گشتم به سمت تبریز. تماس گرفتند که برویم خدمت مقام معظم رهبری؛ رفتیم به دیدار مقام معظم رهبری، بعد از خواندن نماز، ایشان آمدند طرف من. انگار سال‌های سال بود مرا می‌شناختند. به من سلام کردند. گفتند: «سلام پسر ایران، تو چی‌کار کردی؟» ایشان خیلی خوشحال بودند. من هم به ایشان گفتم چون شما خوشحالید، من هم خوشحالم؛ خیلی خوشحالم. زمانی که امام راحل زنده بودند نتوانستم خدمت ایشان بروم و این آرزو در دلم ماند. ولی امروز که جانشین ایشان خاطرات مرا خوانده‌اند و خوشحال شدند، من هم خوشحالم.

پسر ایران چیکار کرده بود؟
فکر نمی‌کنم کسی مثل حضرت آقا کتاب نورالدین پسر ایران را خوانده باشد. آقا طوری این کتاب را خوانده‌‌اند که خصوصیاتم را بهتر از خودم می‌دانند. کسی یک‌دندگی مرا شاید درک نکند، اما آقا به همه خصوصیات من واقف هستند. کاش کتابی که آقا خوانده‌‌اند را بدهند به خودم، تا ببینیم در کدام صفحه‌‌ها مطلب نوشتند. دست‌نوشته‌ای که متبرک شده است برای کتاب نظر کلی‌شان است. فکر می‌کنم برای برخی صفحه‌هات چیزی نوشته‌اند. آقا، پسر ایران را درک کردند.

و حرف پایانی…
کشورمان در طول این مدت تا خواسته است دست به کاری بزند، دشمن این اجازه را نداده است، از داخل کشور هم گاهی برخی افراد با دشمن متاسفانه هماهنگ شده اند. در حالی که دشمن چیزی به ما نداده، ما به خیلی چیزها رسیده‌ایم. اگر دشمنان‌مان در شرایط ما بودند، حتی به نصف آن چه که ما داریم، به آن نمی‌رسیدند. ما با جان و خون خیلی‌‌ها به این مرتبه رسیده‌ایم. بهتر از این هم می‌شد و می‌توانیم باشیم. با این همه فشار و برنامه برای این ملت، این فرهنگی هم که داریم غنیمت است. هر کشوری جای ما بود الان فاتحه‌اش خوانده شده بود و بهم ریخته بود. ما محرم و رمضان و امام و معصوم و نهضت امام و رهبری داریم. این‌‌ها جلوی خیلی از هجمه‌های ناجوانمردانه را گرفته است. دشمن با هر لباسی آمده‌ است اما ما باز جلویشان ایستاده‌ایم. البته بهتر از این‌ها هم می‌توانستیم باشیم اما یک عده‌ای واقعاً در حق این نظام کوتاهی کرده‌اند.
گفتگو: پیمان پاسبانی

منبع:نصرنیوز

مطالب مشابه:

• بحرانی نشان دادن کشور،راهبرد دشمن برای خراب کردن فضای انتخاباتی است
• جوانان سرشار از انژری، عرصه ای برای نشان دادن خود می خواهند
• شگرد فریبکارانه فاکس نیوز برای مظلوم نشان دادن صهیونیست ها

دکتر محمد فنایی اشکوری در مورد تفاوت عرفان واقعی با عرفان واره‎های موجود در کشور به خبرنگار مهر گفت: عرفان به معنی شناختن است و منظور هم شناختن خدا و باز منظور شناخت شهودی خداوند است. زیرا در فلسفه و کلام هم بحث از شناخت خدا می‎شود ولی عرفان به دنبال معرفت بی واسطه و شهودی خداوند است. می‎خواهد از ادراک ذهنی و مفهومی فراتر برود،خدا را به صورت عین الیقین و بالاتر به صورت حق الیقین احساس بکند.

وی افزود: این نوع معرفت با تحصیل علم و دانش و کتاب و تفکر و اینها به تنهایی به دست نمی‎‏آید لازمه‏اش طهارت قلب است که در اثر بندگی و سیر و سلوک حاصل می‌شود. این سیر و سلوک هم باد در چارچوب دین و نه من درآوردی باشد و نه اینکه ریشه در وحی نداشته باشد. این عرفان راستین و حقیقی است که منتهی به شناخت خدا می‎شود و موجب سعادت و فلاح و رستگاری انسان است.

این کارشناس فلسفه و عرفان اسلامی درمورد عرفان‎های کاذب ادامه داد: اولاعرفان که به معنی شناخت خدا و معرفت الله است دیگر کاذبش وجود ندارد مراد از عرفان کاذب عرفان‎نماهایی است که شباهت‏هایی با عرفان دارد و در آن نه کشف و شهودخدا و نه طهارت قلبی مطرح است. بلکه کسانی به دلیل اینکه انسانها نیاز معنوی دارند و یا با بحران‎های روحی و معنوی مواجه هستند و به بی معنایی و پوچی در زندگی رسیده‏اند و در اضطراب و خوف به سر می‎برند و دنبال آرامش و شادی و امید و رضایت خاطر می‎گردند جذب این عرفان نماها می‎شوند تا اینکه تسکینی برای دلهایشان باشد و یا بعضا به دنبال کسب بعضی قدرتهای خارق العاده و عجیب و غریب مانند مرتاضان هستند.

عضو هیئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)در مورد اینکه آیا تشکیل گروههای طرفدار این عرفان‎نماها به صورت سازماندهی شده است هم گفت: کسانی معتقد به چنین سازماندهی هستند اما بنده اطلاع موثقی از آن ندارم ولی آنچه که مسلم است از این گروه‏ها پس از تشکیل، حمایت و بهره برداری سیاسی می‎شود. زیرا وحدت و یکپارچگی ملی را دچار اختلال می‎کند ذهن و فکر جوانان را از عرفان واقعی به سمت خودشان می‎کشاند ناهنجاریها و مشکلات خانوادگی و روانی و اجتماعی در پی دارد که دشمن از این چیزها شاد می‎شود و قطعا از این کلاسها حمایت می‎کند. ولی اینکه برنامه قبلی برای شیوع این عرفان واره ها در کشور دارند باید با سند اثبات بشود.

فنایی راه‎های مقابله با این پدیده شوم را آگاهی بخشی به جوانان و مردم دانست و گفت: باید خود این سلک و فرقه‎ها و عرفان‎واره‎ها را توضیح دهیم و نشان دهیم که راه نجات انسان در آن‏ها نیست. اغلب بنیانگذاران اینها آدم‎های هوسران و شهوت‎پرست و خودخواه هستند که برای اغراض نفسانی خودشان این گروه‎ها را به راه انداخته‎اند و اغلب این گروه‏ها شخص محورو متمرکز بر روی یک قطب یا پیشوا یا مرشد هستند که حداکثر استفاده‎های مادی و غیرمادی را از اعضا می‎کنند. چیزی که از این کلاسها به دست می‎آید یک تخدیر موقت و غفلت است که از طریق روابط آزاد جنسی و الکل و مواد مخدر و تمایلات و غرایض افراد کمبودهای افراد در این زمینه‏ها را پرمی‎کنند.

وی افزود: راه فلاح و رستگاری انسان در این کلاسها نیست بلکه در باطن دین است که همان عرفان واقعی و راستین است که مبتنی بر وحی است. این راه هم آسان نیست و انسان باید بر نفس و هواهای نفسانی و امیال خود غلبه کند .هرچند که کسی که در این راه قرار بگیرد از این راه لذت می‎برد و از برکات و ثمراتش بهره‏‎مند می‎شود. بنابراین معرفی درست عرفان اسلامی به زبان قابل فهم و امروزی متناسب با ذهنیت جوان امروزی و افشای عرفانهای کاذب از جمله راه‏های مقابله با آین عرفان واره‎هاست . باید همه کسانی که در معارف باطنی و معنوی اسلام تبحر دارند مفاهیم و معارف اسلامی را با زبان و قالب امروزی به صورت جذاب بیان کنند تا کسانی که تشنه حقیقت و معرفت و معنویت هستند جذب عرفان واقعی شوند.

این محقق و پژوهشگر حوزه فلسفه اسلامی درپایان مسئولیت مقابله با این عرفان‎واره‎ها را بر عهده هرکسی که در این زمینه احساس مسئولیت می‎کند از جمله سازمان‏های دینی و تبلیغاتی مانند حوزه‏های علمیه و وزارت ارشاد و صدا و سیما که دارای امکانات وسیع‎تری هستند دانست.

منبع: مهر

مطالب مشابه:

• بررسی عرفان اسلامی و عرفان‌های نوظهور
• یکی از شیوه‌های جنگ نرم گسترش و ترویج عرفان‌های انحرافی است
• کاهش سن گرایش به عرفانهای کاذب

به گزارش جوان، ظفری از‌‌ جبهه‌ای دیگر که ارزشش کمتر از فتح خاک خرمشهر نیست. جبهه‌ای به نام فناوری هسته‌ای که قرار است در مذاکرات سوم خرداد میان جمهوری اسلامی ایران و گروه ۱+۵ باردیگر کام ملت را شیرین کند.

نگاهی به روند آزاد‌سازی خرمشهر، بیانگر این واقعیت است که فتح این خاک چندان بی‌شباهت به فتح فناوری‌ هسته‌ای توسط دانشمندان جوان کشور نیست، چه از لحاظ شهدایی که برای هر دو عرصه تقدیم نظام شده است و چه از لحاظ کسانی که در هر دو روند پیام‌آور یأس و ناامیدی بودند. درست هر آنچه که در خرمشهر اتفاق افتاد در ماجرای هسته‌ای کشورمان نیز تکرار شد و حال همزمان شدن مذاکرات سرنوشت ساز هسته‌ای با جشن سالروز آزادسازی خرمشهر، خود دلیل دیگری است که بتوان این دو واقعه مهم را با یکدیگر شباهت داد.

اهمیتی دو جانبه
بندر خرمشهر به عنوان یکی از مناطق استراتژیک خاک ایران، در همان روزهای نخست حمله رژیم بعث عراق به خاک ایران با آتشی سنگین مواجه شد. این در حالی بود که جمهوری اسلامی روزهای اولیه استقرار را پشت سر می‌گذاشت و تنها مانع بر سر راه اشغال خرمشهر توسط ارتش تا بن دندان مسلح عراق، نیروهای مردمی بودند که ۳۵ روز با کمترین امکانات دفاعی در مقابل این ارتش مقاومت کردند.

اهمیت این بندر در آنجا بود که عراق می‌کوشید با اشغال خرمشهر، عملاً یکی از بنادر مهم و استراتژیک ایران را که نقطه مهمی برای مبادلات تجاری کشور ما بود از دسترس خارج و آن را به ابزار فشاری علیه جمهوری اسلامی تبدیل کند. حالا این موضوع را درکنار موضوع اهمیت فناوری هسته‌ای برای نظام جمهوری اسلامی ایران قرار دهیم. در حالی که منابع فسیلی در جهان روز به روز گران‌تر و کمیاب‌تر می‌شود، فناوری هسته‌ای به عنوان یکی از راهکارهای مهم برای حل بحران انرژی طی سال‌های آتی خواهد بود. علاوه بر این، این فناوری در درمان بیماری‌ها، توسعه کشاورزی و سایر صنایع کاربرد دارد. حال نکته جالب در این میان آن است که استفاده از این فناوری حساس و البته پیچیده تنها در اختیار کشورهای محدودی بود که آن را به عنوان ابزار فشاری علیه دیگر کشورها به کار می‌بردند. جمهوری اسلامی نیز با توجه به روند توسعه شتابانی که در پیش گرفته است روز به روز نیاز به استفاده از این فناوری مهم و حساس را بیش از پیش احساس می‌کرد، به همین دلیل به رغم سنگ‌اندازی‌های دشمنان و مقاومت سنگین آنان با شیوه‌ها و ابزارهای مختلف، رزمندگان ایران در عرصه دانش و فناوری، همانند رزمندگانی که در فتح خرمشهر شرکت داشتند، مجاهدت خود را برای فتح این عرصه نیز آغاز کردند و کاری که بسیاری انجام آن را توسط ایران بعید می‌دانستند، توانستند با موفقیت پشت سر بگذارند. درست همانند آنچه که در خرمشهر اتفاق افتاد و رزمندگان کشورمان که کمترین آموزش‌های نظامی را پشت سر گذاشته بودند، توانستند از سد چندین لشکر زرهی و مکانیزه و تیپ مستقل عراق عبور و خرمشهر را آزاد کنند.

شهدایی برای هر دو عرصه
در عین حال، فتح خرمشهر برای کشور و نظام بی‌هزینه هم نبود و در جریان آزاد‌سازی این خاک پاک، بیش از ۶ هزار شهید، از جمله سردار شهید ابراهیم نصر آزادانی، سردار شهید محمد مهدی خادم الشریعه، سردار شهید سید عبدالرضا موسوی، سردار شهید احمد بابایی و هزاران شهید دیگر در این راه جان خود را فدا کردند. موضوعی که در جریان فتح فناوری هسته‌ای کشور نیز اتفاق افتاد و دانشمندان بزرگی همچون شهید مصطفی احمدی روشن، شهید مسعود علیمحمدی، شهید مجید شهریاری و شهید داریوش رضایی نژاد که از سرداران سنگر دانش هسته‌ای بودند برای این فتح بزرگ جان خود را از دست دادند تا از این حیث نیز هر دو عرصه شبیه به یکدیگر باشند.

کسانی که ترسیدند
اما در این میان کسانی نیز بودند که در هر دو جبهه ترسیدند. کسانی که تاریخ قطعاً نام آنها را در دل خود نگه نخواهد داشت. بودند کسانی که با نگاه به لشکر تا بن دندان مسلح رژیم بعث عراق قید بازپس‌گیری خرمشهر را زدند و اعتقاد خود را بر این گذاشتند که خرمشهر از دست رفته است و باید تسلیم شد. موضوعی که در جریان دستیابی کشور به فناوری هسته‌ای نیز اتفاق افتاد و افرادی با نگاه کردن به هجمه‌های پوچ دشمنان عنوان کردند که دستیابی به این عرصه برای کشور غیر ممکن و هزینه زا است. اما به یاری خدا هر دو عملیات صورت گرفت و از قضا هردو نیز به پیروزی رسید تا کسانی که آیه یأس می‌خواندند، شرمسار از کردار خود شوند. البته پس از فتح هر دو عرصه نیز افراد بسیاری بودند که خواستار توقف پیشروی و پایان تمام جریانات شدند. درست همان کسانی که پس از فتح خرمشهر خواستار توقف و پایان یافتن جنگ شده بودند نیز امروز خواستار توقف روند پیشروی هسته‌ای و قناعت به همین داشته‌های کنونی شدند. بدون توجه به این موضوع که توقف در هر دو عرصه باعث پیشروی مجدد دشمن و از بین بردن تمام دستاوردها می‌شد که با هزینه‌های گزاف برای کشور به دست آمده است.

در نهایت آن چیز که از روند گفته شده، قابل ذکر است، عطش ایرانیان در تمامی عرصه‌ها برای پیشروی و پیروزی است و بی‌شک سوم خرداد با ثبت پیروزی دیگر در عرصه هسته‌ای، شیرینی این روز در خاطره ایرانیان دو چندان خواهد شد.

گزارشگر : جعفر تکبیری

مطالب مشابه:

• کسب فناوری هسته‌ای، پیروزی‌ملت ایران در مقابل‌استکباراست
• ایستادگی بر حق مسلم ؛ رمز پیروزی ایران در آوردگاه هسته ای
• پیروزی هسته‌یی ایران، بزرگترین رسوایی سیاسی و علمی آمریکا در قرن حاضر است

به گزارش خبرگزاری مهر،مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی با نماینده مقام معظم رهبری و دبیرشورایعالی امنیت ملی ایران دیدار و گفتگو کرد.

سعید جلیلی در این دیدار با اشاره به اینکه آژانس باید یک نهاد بین المللی باشد که اعضا برای حفظ حقوق به آن مراجعه کنند تاکید کرد: ایران در زمینه حقوق و تکالیف اعضای آژانس رویکرد فعال داشته  و آماده کمک به ارتقاء جایگاه آژانس است. وی دفاع از حقوق اعضا را موجب ارتقاء جایگاه آژانس دانست.

دبیر شورای عالی امنیت ملی گفت: چارچوب همکاریها با آژانس باید بر یک مبنای منطقی و در دفاع از حقوق اعضاء باشد و جمهوری اسلامی ایران در این راستا از تلاش برای استقلال و تقویت آژانس حمایت می کند و استقلال و تقویت آن را موجب جلوگیری از تضییع حقوق اعضا می داند.

جلیلی در این زمینه اظهار داشت مخالفت آژانس با ادعای دروغ آمریکا در عراق، موجب ارتقاء جایگاه آژانس شد و سبب گردید آژانس در رسوایی دولتمردان آمریکا شریک نشود.

نماینده مقام معظم رهبری با اشاره به ظرفیت بزرگ فتوای رهبر انقلاب برای خلع سلاح هسته ای، اظهار داشت: رویکرد جمهوری اسلامی ایران در مخالفت با سلاح های هسته ای، یک ظرفیت مهم برای آژانس است و ایران برای خلع سلاح، مقابله با سلاح های کشتار جمعی و استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای با آژانس همکاری فعال خواهد داشت.

وی افزود: مجرمین هیروشیما که هنوز به تولید و انباشت سلاح هسته ای ادامه می دهند، نمی توانند مدعی مبارزه باسلاح هسته ای باشند.

یوکیا آمانو دبیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی نیز در این دیدار با اشاره به سابقه تمدنی و پیشرفت های تحسین برانگیز ایران در عرصه های مختلف علمی و فناوری از رویکرد مثبت و سازنده ایران در همکاری با آژانس استقبال و اظهار امیدواری کرد در آینده از ظرفیت ها و توانمندی های جمهوری اسلامی ایران برای تحقق اهداف آژانس بیش از پیش استفاده شود.

مطالب مشابه:

• منع گسترش سلاح های هسته ای تضمینی برای تکرار نشدن فجایع است
• اتهام به ایران،تحریک‌ عربستان برای خرید سلاح است
• تبانی آمانو با ۵ کشور دارای سلاح اتمی علیه ایران

راه‌اندازی «کرسی‌های آزاد اندیشی» در دانشگاه‌ها به عنوان یکی از تأکیدات مقام معظم رهبری اگرچه با حرکتی بسیار کند گام‌های آغازین خود را طی می‌کند، اما هنوز این کرسی‌ها به شکل عملی و مؤثر در بسیاری از دانشگاه‌های کشور راه‌اندازی نشده است. دانشگاه‌هایی هم که کرسی‌های آزاداندیشی را در دستور کار خود قرار داده‌اند، آنچنان که باید و شاید به این مهم نپرداخته‌اند تا جایی که نارضایتی از وضعیت کنونی کرسی‌های آزاداندیشی در دانشگاه‌ها در بیانات رهبر فرزانه انقلاب نیز دیده می‌شود.

مهر ماه سال گذشته بود که حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در دیدار با جمعى از نخبگان و برگزیدگان علمى کشور با انتقاد از عدم توجه به کرسی‌های آزاداندیشی در دانشگاه‌ها فرمودند: « فکر کنید، بگویید، بنویسید، در مجامع خودتان منعکس کنید، آن کرسى‌هاى آزاداندیشى را که من ۱۰۰ بار – با کم و زیادش – تأکید کردم، راه بیندازید و اینها را هى آنجا بگویید، این می‌شود یک فضا. وقتى یک فضاى گفتمانى به وجود آمد، همه در آن فضا فکر می‌کنند، همه در آن فضا جهت‌گیرى پیدا می‌کنند، همه در آن فضا کار می‌کنند.» توجه به این بیان رهبر فرزانه انقلاب، نارضایتی ایشان را از کرسی‌های آزاداندیشی به روشنی آشکار می‌سازد، اما چه موانعی بر سر راه برپایی شایسته کرسی‌های آزاداندیشی وجود دارد؟ تعلل در برگزاری این فضای باز برای رشد و جولان اندیشه‌های دانشجویی چیست؟ دانشجویان، اساتید یا مسئولان آموزش عالی، کدامیک مسئولیت جدی نگرفتن این مطالبه مقام عظمای ولایت را بر عهده دارند؟ اینها سؤالاتی است که برای بررسی دلایل سستی کرسی‌های آزاداندیشی باید به آن پاسخ داده شود.

تدبیر رهبری برای نشاط و بلوغ سیاسی جوانان
با طرح کرسی‌های آزاداندیشی از سوی رهبر فرزانه انقلاب، جوانان دانشجو شور وشعف فراوانی برای تشکیل این فضای آزاد فکر و اندیشه از خود نشان دادند. این شور و نشاط اما در مدت کوتاهی از بین رفت به گونه‌ای که به نظر می‌رسید این مطالبه رهبر فرزانه انقلاب در روزمرگی درس و دانشگاه، هم از سوی دانشجوها و هم از سوی اساتید و مسئولان دانشگاه ها، فراموش شده است. تأکید مکرر و چند باره حضرت آیت‌الله خامنه‌ای بر تشکیل کرسی‌های آزاداندیشی در حوزه و دانشگاه، مؤید اهمیت این فضای باز فکر و اندیشه در بلوغ فکری و سیاسی جوانان دانشجو، پیش بردن فضای حاکم بر دانشگاه به سمت و سوی نشاط سیاسی، ایجاد جریانی فکرساز برای برجسته‌سازی نقاط ضعف، همچنین نقد ضعف‌ها و کاستی‌ها، برای دستیابی به توسعه‌ای پایدار است.

بسیاری از جنجال‌ها و هیاهو‌های سیاسی که هر از چندگاه در جامعه شاهدیم، نشانه این نکته است که بسیاری از رجال سیاسی ما بلوغ لازم در این عرصه را به دست نیاورده‌اند، بنابراین انتقاد یا نظر مخالف را برنمی‌تابند و به محض مواجهه با چنین روندی، به دم دستی‌ترین واکنش‌ها که همان به راه انداختن جنجال و هیاهو است، دست می‌زنند. از سوی دیگر طرح مباحث تخصصی در مجامع عمومی آفتی است که گاهی آسمان جامعه را غبار آلود می‌کند و مردم را درگیر بی‌تدبیری‌های دولتمردان می‌نماید. تمام اینها ضرورت تربیت نسل جوان و پویای جامعه را برای برقراری تعادل و تعامل در فضای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی کشور بیش از پیش آشکار می‌کند و کرسی‌های آزاداندیشی فضای بحث، نقد منصفانه و بیان آزاد اندیشه‌ها را در جمعی دوستانه و تخصصی فراهم می‌آورد.

بدون شک یکی از مهم‌ترین دلایل حضرت امام خامنه‌ای برای طرح تشکیل کرسی آزاداندیشی در دانشگاه‌ها تربیت نسلی پویا، مطالبه‌گر و در عین حال با ظرفیت پذیرش انتقادها و آرای مخالف است. این تأکیدات رهبر فرزانه انقلاب اما برای مسئولان دانشگاه‌ها، اساتید و رؤسای این نهاد عظیم و تربیت‌کننده نیروهای اصلی انقلاب، یک تلنگر به شمار می‌آید و نارضایتی رهبری ازعملکرد آنان را به رخ‌شان می‌کشد. شاید کمترین تقصیر را در این میان بتوان برای دانشجویان قائل شد، زیرا حضور دانشجویان برای راه‌اندازی کرسی‌های آزاداندیشی بدون همراهی رؤسا و مسئولان دانشگاه‌ها در عمل با شکست مواجه می‌شود و به فرض پا گرفتن چنین کرسی هایی با همت برخی تشکل‌های دانشجویی، با پایان دوران تحصیل این افراد کرسی‌ها نیز کم رونق خواهد شد، پس این کرسی‌ها نیازمند همت دانشجویان و حمایت مسئولان است.

مفهوم «آزاداندیشی» از نگاه رهبری
شاید بتوان یکی از اصلی‌ترین دلایل کم رونقی کرسی‌های آزاداندیشی در دانشگاه‌ها را مهجوریت مفهوم «آزاد اندیشی» درمیان دانشگاهیان، چه استاد و چه دانشجو دانست. گاهی تعابیر نادرست داشتن از کرسی آزاداندیشی سبب می‌شود اندیشه که اصلی‌ترین رکن این کرسی‌هاست به کناری نهاده شده و احساسات و به اصطلاح «جوگیری» بر فضا حاکم شود، اینجاست که هدایت و نظارت اساتید و مسئولان دانشگاه نقش اساسی را ایفا می‌کند.

رهبر معظم انقلاب اما آزاداندیشی را اینگونه معنا می‌کنند: «آزاداندیشى یعنى آزادانه فکر کردن، آزادانه تصمیم گرفتن، ترجمه‌اى، تقلیدى و بر اثر تلقین دنبال بلندگوهاى تبلیغاتى غرب حرکت نکردن. لذا شامل علم، معرفت، مشى سیاسى، شعارها و واژه‌ها و خواسته‌هاى متعارف سیاسى و اجتماعى هم مى‌شود. اگر امروز غرب مى‌گوید دموکراسى، ما باید فکر کنیم – آزادی فکرى یعنى این – ببینیم آیا همین‌که او مى‌گوید درست است و دموکراسى به‌صورت مطلق ارزش است یا نه قابل خدشه است؟»

مباحث تخصصی در محافل تخصصی
به منظور تبیین اهمیت کرسی‌های آزاداندیشی از دیدگاه رهبر معظم انقلاب، با مراجعه‌ای به بیانات ایشان می‌توان دریافت گسترش و توسعه‌ واقعى فرهنگ و اندیشه و علم با آزاداندیشى امکانپذیر خواهد بود، همچنانکه ایشان می‌فرمایند: «آزاداندیشی خاصیت علمی بودن است و تحجر در میدان علم، اصولاً معنا ندارد.»
ششمین اصل قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نیز بر تثبیت و تأمین آزادى و آزاداندیشى استوار است. به تعبیر حضرت آیت‌الله خامنه‌ای اما آزادى را نباید بد معنا کرد. ایشان آزادى را یکى از بزرگ‌ترین نعمت‌هاى الهى عنوان می‌کنند که یکى از شعبش آزاداندیشى است. بنا به تأکید رهبر فرزانه انقلاب رشد اجتماعى، علمى، فکرى و فلسفى بدون آزاداندیشى امکان ندارد و این مهم خاصیت علم است. ایشان می‌فرمایند:«در حوزه‌هاى علمیه، دانشگاه‌ها و محیط هاى فرهنگى و مطبوعاتى، هو کردن کسى که حرف تازه‏اى مى‏آورد، یکى از بزرگ‌ترین خطاهاست، بگذارید آزادانه فکر کنند.» رهبر انقلاب در عین حال فهم غلط از آزادى را رد می‌کنند، به باور ایشان وجود اختلاف فکرى ایرادى ندارد، اما این اختلاف نباید به کشمکش برسد و جای برخى از حرف‌ها در منبرهاى عمومى نیست بلکه مباحث تخصصى باید در محافل تخصصی صورت بگیرد. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای طرح نهضت آزادی فکرى را در همین راستا ارزیابی می‌کنند. به تعبیر رهبر انقلاب اگر نهضت آزاداندیشى مطرح مى‌شود، براى این است که همه‌ مسئولان و همه‌ آحاد ملت احساس کنند که در این جهت مسئولیت دارند و کشورما برای دستیابی به اهداف تعیین شده به اندیشیدن آزاد و بی‌دغدغه نیاز دارد.

آزاداندیشى؛ شعاری مظلوم
شاید اصلی‌ترین کلید موضع انفعالی در برابر یک موضوع یا مطالبه جدید ناآگاهی نسبت به آن باشد. اساتید و رؤسای بسیاری ازدانشگاه‌های کشور نیز نسبت به کرسی‌های آزاداندیشی اشراف کامل ندارند و همین موضوع سبب می‌شود تا در راستای راه‌اندازی یا برگزاری پرشور کرسی‌های آزاداندیشی در دانشگاه‌ها تحت‌ نظرشان اقدام نمی‌کنند. تصور و تلقی نادرست از آزاداندیشی سبب شده است تا کرسی‌های آزاداندیشی مهجور واقع شوند. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در این باره می‌فرمایند:«آزاداندیشى در جامعه‌ ما یک شعار مظلوم است. تا گفته مى‌شود آزاداندیشى، عده‌اى فورى خیال مى‌کنند که بناست همه‌ بنیان‌هاى اصیل در هم شکسته شود و آنها چون به آن بنیان‌ها دلبسته‌اند، مى‌ترسند. عده‌اى دیگر هم تلقى مى‌کنند که با آزاداندیشى باید این بنیان‌ها شکسته شود. هر دو گروه به آزاداندیشى – که شرط لازم براى رشد فرهنگ و علم است – ظلم مى‌کنند.»

رهبر فرزانه انقلاب کرسی‌های آزاداندیشی را مصداق «ادع الى سبیل ربک بالحکمه و الموعظه الحسنه و جادلهم بالتى هى احسن» می‌دانند. به دیگر بیان، همانگونه که حکمت و موعظه‌ حسنه و مجادله‌ احسن براى «ادع الى سبیل ربک» است، این هم در مرحله نخست یک اصل موضوعى است، دعوت به سمت خداست. دعوت باید با زبان درست انجام بگیرد، اما جهت دعوت باید مشخص باشد و نمی‌توان جهت دعوت را آزاد گذاشت، زیرا این مسئله موجب گمراهى افراد می‌شود، بنابراین کرسی‌های آزاداندیشی نیز باید سمت و سوی مشخصی داشته باشد و این مسئله با آزادی فکر و اندیشه در این کرسی‌ها منافاتی ندارد.

عزم ملی دانشگاهیان برای تحقق مطالبه رهبری
بی تردید نشر و تبیین فرمایشات و مطالبات رهبر عزیز انقلاب مسئولیتی بر عهده تمامی نهادهای فرهنگی – اجتماعی و به طور ویژه رسانه‌هاست، با این وجود به نظر می‌رسد هیچ یک از این نهادها، آنچنان که باید به وظایف خود در قبال راه‌اندازی کرسی‌های آزاداندیشی به گونه‌ای که شایسته این مطالبه رهبری است عمل نکرده‌اند. امسال اما «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» فرصت خوبی است تا خلاقیت‌های فکرساز و تولید علم و دانش از مجرای مباحثه‌های منطقی و تخصصی در میان دانشجویان جوان و با انگیزه دانشگاه‌ها پیگیری شود و این مهم اما همت و عزمی ملی در میان تمامی دانشگاهیان را می‌طلبد.

منبع: جوان

مطالب مشابه:

• کرسی آزاداندیشی طراحان جنگ نرم را خلع سلاح می‌کند
• چارچوب کرسی های آزاداندیشی در نگاه رهبر معظم انقلاب
• به آزاداندیشی رحم کنید!