برخی ها فقط ظاهر یک مجموعه پژوهشی را به خود گرفته‌اند

عشرت شایق
تریبون دفاع ارزشمند حوزه زنان در چارچوب قوانین موجود کشور به جای اینکه از مبداء، هدفمند به مقصد برسد، دچار انحراف شده و افرادی که با موازین اسلامی میانه‌ای ندارند، برای خوشایند دستگاه‌هایی که زیرنظر آنها فعالیت می‌کنند، فقط ظاهر یک مجموعه پژوهشی را به خود گرفته‌اند.

 

به گزارش خبرنگار احزاب باشگاه خبرنگاران، نگاهی به کارنامه جنبش‌ها و جریان‌های سیاسی زنان پس از پیروزی انقلاب اسلامی به خوبی این موضوع را نشان می‌دهد که شکل‌گیری جنبش‌های سیاسی زنان و نقش آنان به عنوان نیروهای موثر سیاسی در مرحله پیدایش انقلاب آشکار شد، در آن برهه، زنان با شیفتگی تمام در صحنه حضور داشتند.

در واقع شرکت در اجتماعات برای زنان شکل وظیفه و تکلیف به خود گرفته بود؛ اما پس از پیروزی انقلاب و قدرت گرفتن گروه‌های سنتی_مذهبی، نظریه بازگشت دوباره زنان از عرصه عمومی به عرصه خصوصی قوت گرفت؛ برخی از این گروه‌ها به هیچ وجه حضور زنان در فضای سیاسی را برنمی‌تافتند و در این شرایط تنها ایستادگی حضرت امام خمینی(ره) در مقابل آن‌ها بود که تا حدودی فضا را تلطیف کرد.

حقوق زن در ایران امروز، موضوع بحث‌های جدی با ماهیت سیاسی و دینی شده است، در نشست‌هایی که پیرامون  مسائل  کنونی  ایران، در خارج  و داخل  کشور  تشکیل می‌شود، حقوق زن، حجم  زیادی  از گفتار و نوشتار را به  خود اختصاص می‌دهد، در نهادهای قانون‌گذاری کشور نیز شاهد بوده  و هستیم  که  تصویب  قوانین راجع  به زن، مذاکرات را پرتنش می‌سازد و گاهی منجر به درگیری لفظی شده، تا جایی که تضادهای دیدگاهی بر ملا می‌شود.

در شرایط  موجود، پژوهش درباره حقوق زن خواست و نیاز زمانه است و پاسخی است شایسته به  پرسش‌هایی که پیاپی مطرح  شده  و دهان به دهان در سطوح و لایه‌های گوناگون جامعه می‌چرخد، چه بسا تحت‌تأثیر گسترش تحقیقات و جمع‌آوری کلیه نظرات و آراء راجع  به حقوق زن و نقد و بررسی آن‌ها، از تنش‌ها کاسته شده و تفاهم و همسویی یا حداقل تحمل، پذیرفته شود.

در جریان مطالعه اصولی قانون اساسی، به روشنی فهمیده می‌شود که در اغلب موارد، قانون‌گذار، زنان را به طور صریح از حقوق برابر سیاسی با مردان محروم  نساخته، بلکه  بر صفات خاصی مانند اجتهاد، فقاهت و …، برای  احراز برخی پست‌ها و مناصب سیاسی  تأکید ورزیده  است، مفسران رسمی و غیررسمی، اغلب در تفاسیر خود بدون استناد به  دلایل محکم دینی، آن صفات را خاصِ مردان و در انحصار آنان اعلام می‌کنند، بر پایه این تفاسیر، زنان از سطوح  مدیریت سیاسی کشور دور نگاه داشته شده‌اند.

از یاد نمی‌بریم که مراجع  دینی ـسیاسی در جریان انقلاب 57 و تحولات بعد از آن، مشروعیت حضور زنان در صحنه  سیاست را به رسمیت  شناخته و موانع فقهی در خصوص موضوع  را متروک اعلام کردند؛ بر مبنای مشروعیت حضور زنان، بازنگری در قوانین پیرامون حقوق  سیاسی و  مشارکت  آنان در حکومت و همچنین تجدید نظر در تفاسیر، میسر خواهد بود.

“عشرت شایق”، عضو شورای مرکزی جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی در این نوشتار به بررسی برخی مطالبات قانونی زنان و نقش تعیین کننده رئیس مرکز امور زنان و خانواده نهاد ریاست‌جمهوری که تاکنون تعیین نشده، پرداخته است.

متن کامل یادداشت به شرح ذیل است:

قانون بد بهتر از بی‌قانونی است

زنان جامعه چگونه ظاهر و فعال شوند؟ همیشه گفته‌اند قانون بد بهتر از بی‌قانونی است؛ قانون نه تنها منعی برای فعالیت زنان نداشته بلکه مشوق‌ها و پارامترهای بی‌شماری برای حضور و فعالیت زنان جامعه در عرصه‌های مختلف ایجاد کرده است، در کنار بحث قانون اساسی قانون نانوشته‌ مهمی وجود دارد و آن رسالت زنان برای سرنوشت جامعه است؛ اولویت اول برای زنان محیط خانواده بوده که خود با حضور در آن اثبات کرده‌اند.

زنان گام‌های بلند اما عمیق بردارند

در بحث مطالبات زنان، بهترین اولویت این است که شایستگی و بایستگی‌های مشخص قانونی برای انتخاب افراد در جایگاه‌ و منصب‌های مختلف مشخص شود.

حضور فعال زنان در انقلاب اسلامی نشان می‌دهد که این قشر مهم در جامعه گام‌های بزرگی برداشته و اگر این گام‌های بلند عمیق نبوده و در چارچوب ارزش‌های اسلامی قرار نگیرد، ارزشمند نخواهد بود؛ عمق این رابطه با ارزش‌های دینی نظام حاکم باید دیده شود.

 سرنوشت رئیس مرکز زنان و خانواده چه می‌شود؟

کابینه دولت یازدهم تشکیل شده و  تمام معاونین بخش‌های مختلف کار خود را شروع کرده‌اند، مطالبه اول زنان جامعه ما، تعیین وضعیت مرکز مشارکت امور زنان است که هنوز فردی برای این پست تعیین نشده؛ چه دلیلی دارد بعد از شروع دولت یازدهم مسئول حوزه زنان معرفی نشده است، آیا شخصیت سیاسی مناسبی را پیدا نکرده‌اند؟ یا از لحاظ اندیشه و سلیقه به فرد واحدی نرسیده‌اند؟ این مهم از خود گذشتگی و پیش‌دستی برخی مسئولین را می‌طلبد.

رئیس مرکز زنان و خانواده اعلامیه حوزه زنان است 

یک شخصیت با سابقه و فعال در این تشکیلات، همانند اعلامیه‌ای، رویکرد حوزه زنان را نشان داده و تعیین می‌کند.

از دیگر مطالبات زنان جامعه ما، تحکیم خانواده به عنوان نهادی تاثیرگذار است، برای تحکیم خانواده باید هزینه شود، نه اینکه پس از زیرسوال رفتن آن، پوشش حمایتی زنان سرپرست خانوار ایجاد شود.

انتظار می‌رود دولتمردان صورت حقیقی به قانون بدهند.

طرح “جوانان و ازدواج آسان” به چه سمت و سویی رفته است؟ اگر امکانات و حمایت لازم صورت نگرفته و  پایه قوی نداشته باشد، مطالبه دختران و پسران جامعه ما محقق نمی‌شود، در این زمینه  حتی حوزه ورزش و جوانان نیز روش‌های عملی کردن این طرح را به دولت ارائه نداده است.

انتظار جامعه زنان از دولت “تدبیر و امید”

با نگاهی به تفاوت جایگاه زنان و مردان، برابری آنان را تنها در بیمه بازنشستگی می‌بینیم که پس از فوت همسر(زن) چیزی به وراث نمی‌رسد، این تفاوت‌ها باید از دید کلی نگاه شود، دولت‌های پیش، از کنار این حق گذشتند اما از دولت “تدبیر و امید” انتظار می‌رود تکلیف بیمه زنان خانه‌دار  را به سرانجام برساند، چراکه جمیعت زنان خانه‌دار، حمایت‌های خاصی از بیت‌المال مسلمانان نداشته و برخی از آن‌ها دچار سرخوردگی شده‌اند که این خود منشاء برخی آسیب‌های اجتماعی است.

اما چرا  از زنان به عنوان یک فعال سیاسی، نماینده و وکیل مردم کمتر مطلب می‌شنویم؟

حضور زنان در مجلس بحث مهم و قابل تاملی است؛ در جریان رای اعتماد به وزرا و تصویب طرح و لوایح، زمان محدودی برای موافقت یا مخالفت مشخص شده و حضور زنان چشمگیر نیست؛ فعال بودن زنان دیدگاهی عاقلانه است، اما زمان به اظهارنظر زنان نمی‌رسد.

در دولت و وزارت آموزش و پرورش معاون زن داریم اما کلمه‌ای از اظهارنظر و بیان برنامه‌ها از سوی آنها نشنیده‌ایم، اسم این اتفاق را چه باید گذاشت؟ آیا نظری نداشتند یا از سویی غفلت و عافیت‌طلبی و از سوی دیگر محدودیت آئین‌نامه‌ای موجب این مسئله شده است؟ می‌توان در نشستی خبری با فراکسیون زنان با خبرنگاران، پیشنهادات خود را مطرح کنند که این امر محدودیتی ندارد و این در حالی است که زنان در صحن مجلس محدودیت دارند.

فعال نبودن زنان در مدیریت‌های موجود و روزمره شدن کارها، باعث بروز رفتارهایی از طرف زنان شده که بیشتر حرکات فمنیستی و انحرافی است.

تریبون دفاع ارزشمند حوزه زنان در چارچوب قوانین موجود کشور به جای اینکه از مبداء، هدفمند به مقصد برسد، دچار انحراف شده و افرادی که با موازین اسلامی میانه‌ای ندارند، برای خوشایند دستگاه‌هایی که زیرنظر آنها فعالیت می‌کنند، فقط ظاهر یک مجموعه پژوهشی را به خود گرفته اند.

زنان باید تریبون تخصصی خود باشند و جایگاهی را که اشغال کرده‌اند در جهت مطالبات خود به پیش برند، چرا امروزه زنان فعال، کمپین امضاء حمایت از زنان مظلوم سوریه را ندارند؟

ما از زنان فعال کشور انتظار داریم که اعلام موضع قوی داشته و زنان جامعه امروز را فعال‌تر کنند، هچنین مدعیان کاذب حقوق بشر را فلج کرده و در بیداری اسلامی نقشی ایفا کنند.

چرا از زنان فعال ما صدایی در نمی‌آید؟ آیا این به آئین‌نامه مجلس مربوط است؟ خیر، غفلت و روزمرگی بود و این اشکال است. باید با پرهیز از روزمرگی و غفلت، با جوشش بیشتری حرکت کنیم، چرا که در دنیا اعلام موضع کردن مهم‌تر از جایگاه خود افراد است و بر روی افکار عمومی اثر مثبتی خواهد گذاشت.

*

*

Top