شیشه وقتی آینه است که یک رو داشته باشد ...


۱۸ بهمن ۸۸

عضو کمیته‌ی فنی نظارت بر عملکرد دفاتر خدمات مسافرتی در سازمان میراث فرهنگی و گردشگری معتقد است: اجرای طرح سفرهای ارزان‌قیمت (سفریار) توسط کانون اتومبیل‌رانی و جهان‌گردی نوعی احتکار به‌شمار می‌آید. دو سه سالی است که عده‌ای سرمایه‌دار با تزریق پول خود، این ویروس را به صنعت گردشگری وارد کرده‌اند، آن‌ها در مدت دو هفته در فصل خلوتی سفر، ۳۰ درصد ظرفیت بخش‌های خدماتی را در اختیار می‌گیرند و به قولی، این خدمات را با قیمت ارزان در فصل شلوغی سفر به مردم می‌فروشند.

مجتبی سارنگ در گفت‌وگو با خبرنگار بخش گردشگری خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، اظهار کرد: چگونه امکان دارد در فصل شلوغی سفر که به‌سختی جای خالی پیدا می‌شود، هواپیما یا قطار را با قیمت پایین چارتر کرد، درحالی‌که اتفاقا قیمت چارتر‌ها برای نوروز بیش‌تر می‌شود.

وی ادامه داد: این اتفاق معمولا در بخش هوایی رخ می‌دهد و یک روند انحصاری ایجاد شده است. پول سرگردان عده‌ای واقعا این صنعت را ویروسی کرده است، چون وقتی از جایی پول تزریق می‌شود، همه باید کنار روند. در فصل سفر، عده‌ای سرمایه‌گذار پول می‌دهند و هتل‌ها را ضمانتی در اختیار می‌گیرند، مگر چقدر ظرفیت هتل در کشور داریم که آن هم در اختیار عده‌ای خاص قرار می‌گیرد؟!

این عضو انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی بیان کرد: این راحت‌ترین کار است و تمام هلدینگ‌های گردشگری که اکنون تشکیل شده‌اند، همین کار را انجام می‌دهند. در این‌جا فقط سود افراد مطرح است و اصلا خدمت به مردم در میان نیست. البته ما نمی‌توانیم درباره‌ی طرح کانون اتومبیل‌رانی و جهان‌گردی نظر بدهیم، چون از قیمت‌های طرح آن‌ها اطلاعی نداریم.

وی گفت: معمولا شیوه‌ی عملکرد در این طرح‌ها و هلدینگ‌ها، این‌گونه است که در فصل خلوتی سفر، سراغ هتل‌هایی می‌روند که ظرفیت‌شان ۱۰۰ درصد اشغال نمی‌شود و معمولا در هزینه با مشکل مواجه شده‌اند. این سرمایه‌دارها با پرداخت پیش‌پول و سود یک‌باره، هتل‌ها را راضی نگه می‌دارند تا خدمات ضمانت‌شده‌ی ارزانی را در فصل سفر عرضه کنند. شما هم اگر هتل‌دار بودید، حتما این کار را انجام می‌دادید.

سارنگ ادامه داد: وقتی آژانس‌های خصوصی خارج از این هلدینگ‌ها یا مجموعه‌هایی مانند کانون اتومبیل‌رانی بخواهند این هتل‌ها را در نوروز برای سه شب در اختیار بگیرند، باید ۳۰۰هزار تومان پرداخت کنند که وقتی۱۰ درصد سود خود را هم در آن درنظر بگیرند، قیمت تورشان حتما بالا می‌رود؛ اما این سرمایه‌دارها و هلدینگ‌ها، خدمات هتل‌ها را در آن شرایطی که تعریف شد، با ۵۰هزار تومان کم‌تر از قیمت اصلی می‌خرند و ۵۰هزار تومان هم خودشان به آن اضافه می‌کنند که با همه‌ی این کارها قیمت این تورها ۱۰ درصد از آژانس‌های دیگر کم‌تر می‌شود، مردم هم خوشحال‌اند که ارزان خریده‌اند، آن‌ها هم طرح ارزان‌شان را اجرا کرده‌اند.

او اضافه کرد: ما واقعا برای افرادی که چنین طرح‌هایی دارند و می‌خواهند مردم با قیمت ارزان‌تر سفر بروند، آرزوی موفقیت می‌کنیم؛ اما قسمت خطرناک ماجرا این است که وقتی آژانسی با ۲۰ نفر کارمند چنین طرحی را اجرا می‌کند، ۲۰ آژانس دیگر که هریک ۲۰ کارمند دارند، از دور فعالیت خارج می‌شوند و به آمار بی‌کاران اضافه می‌شود، کسی هم به این موضوع توجه نمی‌کند. درحالی‌که این روش اصلا درست نیست و فقط تیر آخر به صنف گردشگری است.

ارسال نظر