در حالی که مذاکرات ایران با آژانس بین المللی انرژی هسته ای وگروه کشورهای معروف به ۱+۵ با زمان بندی قابل قبول طرفین ادامه دارد اما برخی از این کشورها هرازگاهی با پیش کشیدن موضوع افزایش تحریم ها علیه ایران سعی در تهدید وارعاب ملت ودولت ایران داشته وامیدوارند نظرات خود را در گفت و گوهای رسمی به ایران تحمیل نمایند.
نگاهی اجمالی به چانهزنیهای طولانی و اظهارنظرهای محتاطانه و گاهی متناقض این کشورها نشان دهنده عدم اعتقاد آنها به موثربودن این نوع تصمیمگیریهای عجولانه است و این کشورها بخوبی واقفند که وابستگی کشورهای صنعتی به نفت ایران، بیش از وابستگی کشورمان به درآمدهای ناشی از صادرات نفت است و نتیجه محاسبات و گزارشات موسسههای مطالعاتی بینالمللی نیز ثابت میکند که خسارت ایران از تحریم احتمالی به مراتب کمتر از خسارتی است که کشورهای صنعتی و درحال توسعه از این بابت متحمل خواهند شد.
کشورهای صنعتی مصرفکننده نفت خلیجفارس به خوبی واقفند که با توجه به فاصله اندک بین عرضه و تقاضای نفت در جهان هرگونه خلل در صادرات نفتی ایران باعث افزایش شدید قیمت این ماده حیاتی میگردد بنابراین تمایلی برای ایجاد تنش در این منطقه حساس ندارند.
مقامات کشورمان بارها اعلام نموده اند که خواهان ادامه مذاکرات بدون هیچ پیششرطی هستند و هیچگاه گام اول را برای بحرانیتر شدن اوضاع برنخواهد داشت اما در صورت تشدید فشارها و اعمال تحریم از سوی کشورهای غربی مسلما همه راههای موجود را برای حفظ منابع خود مورد بررسی قرار خواهند داد.
کشورهای تهدید کننده قطعا توجه دارند که موثربودن تحریم اقتصادی بر روی سیاستهای یک کشور مستلزم دوام بلندمدت و صبر جامعه جهانی وتلاش و حمایت مداوم از آن است که این شرایط در مورد ایران صدق نمیکند بنابراین تاثیرگذاری تحریمهای احتمالی بر فعالیتهای هستهای کشورمان جای شک و تردید بسیار دارد.
ملت ایران سال های زیادی است که تحریم دشمنان را تحمل نموده ولی با صلابت به راه خود ادامه داده و به پیشرفت های قابل توجهی نیز دست یافته است ودرچنین شرایطی تمسک به حربه ی تحریم نشان دهنده چیزی جزحماقت دشمنان نیست.
عشرت شایق
اول آبان ماه ۱۳۸۸
ارسال نظر