شیشه وقتی آینه است که یک رو داشته باشد ...


۲۱ آذر ۸۷

بچه های ایرانی با شرکت در راهپیمایی حمایت از مردم فلسطین دست‌های گرم وکوچک شان را در دست‌های غزه می گذارند تا نبض احساس شان را با همسالان فلسطینی خود تقسیم کنند.

به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، بچه های عضو کتابخانه‌های کانون در سراسر کشور با انتشار بیانیه‌ای ضمن اعلام نفرت خود از جنایت‌های رژیم اشغالگر قدس در غزه و یورش بی رحمانه آنان به الخلیل، برای شرکت در راهپیمایی روز جمعه ۲۲ آذر اعلام آمادگی کردند.

کودکان ایرانی در این بیانیه ضمن ابراز محبت و دوستی به هم آیین های مظلوم خود در فلسطین، لبخند آنها را سنگی به غرور دشمن دانسته اند و گفته اند: «تو امید وطنت هستی و گلوله های شلیک نشده پدرت.خاک فلسطین از آن توست پس باید ایستادگی کوه، سرسوزنی از همت تو باشد.»

در بخش دیگری از این بیانیه با تاکید بر قصه‌ تکراری حقارت صهیونیست‌ها، از زبان بچه‌های ایرانی آمده است: «فردا در راهپیمایی خود زخم های ترا که پیکرت را رنجور کرده است و اشک های مادرت را از حلقوم کودکانه مان فریاد خواهیم زد تا رسوایی نسل کشی دشمنت را گوشزد کنیم.»

بر اساس این گزارش قرار است علاوه بر این، حدود ۷۷۰ کتابخانه کانون نیز فعالیت هایی را با محوریت فلسطین طی این روزها در سراسر کشور به اجرا در آورند.

متن کامل بیانیه کودکان عضو کتابخانه‌های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ایران خطاب به همسالان فلسطینی خود به ویژه بچه‌های غزه و الخلیل به شرح زیر است:

« هم آیین مظلوم من سلام

هر کجای غزه که هستی ترا دوست داریم. زیر باران جنایت صهیونیست ها هم که باشی لبخند را فراموش نکن سنگی به غرور اوست.تو امید وطنت هستی و گلوله های شلیک نشده پدرت.

خاک فلسطین از آن توست پس باید ایستادگی کوه، سرسوزنی از همت تو باشد.

ما عضو کتابخانه‌های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ایران هستیم.

گفت روزهاست که تو خورشید را سیاه می بینی و رنگ شب و روزت یکی شده است.

ما خندیدیم، چون تو در دلت چراغ خاموش نشدنی داری خورشید بهانه ایست برای ساعت دیواری که شب و روز را به اعداد یک تا ۱۲ قسمت کند.

همه بچه های ایران دست های گرم کوچکشان را به دست های غزه می دهند تا بگویند دیروزها لبخندمان را با تو قسمت کردیم امروز نبض احساسمان را.

حقارت صهیونیست ها قصه ای تکراریست، اما فردا در راهپیمایی خود زخم های ترا که پیکرت را رنجور کرده است و اشک های مادرت را از حلقوم کودکانه مان فریاد خواهیم زد تا رسوایی نسل کشی دشمنت را گوشزد کنیم.

دوست و هم آیین مظلوم ما، روی ماهت را می بوسیم تو باید زنده باشی، خاک تو تشنه بالندگیست. لبخند را فراموش نکن.»

ارسال نظر