شیشه وقتی آینه است که یک رو داشته باشد ...


چاپ این مطلب ارسال این مطلب به دوستان
۳۰ دی ۸۸

رییس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با اشاره به موفقیت محققان این دانشگاه در انجام موفق دو عمل پیوند کبد و راه‌اندازی مرکز ICU بیماران کبدی در بیمارستان طالقانی تهران از پیگیری انجام نخستین عمل پیوند نای مصنوعی جهان در بیمارستان مسیح دانشوری تا دهه فجر و ترمیم ضایعات نخاعی با سلولهای بنیادی در بیمارستان لقمان خبر داد.

به گزارش خبرنگار پژوهشی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) دکتر محمد رضا رزاقی با بیان اینکه کشور در بحث ورود به عرصه‌های نوین خدمات درمانی پیشرفتهای خوبی داشته است گفت: به عنوان مثال در زمینه پیوند کلیه و نارسایی کلیه اغلب بیماران وارد فاز دیالیز می‌شدند و جز این چاره‌ای نداشتند تا از درد نارسایی کلیه در امان باشند. البته برخی از افراد نیز برای پیوند به خارج از کشور سفر می‌کردند تا از دیالیز نجات پیدا کنند.

وی افزود:با تلاش محققان ایرانی خوشبختانه روند پیوند کلیه در سال‌های ابتدایی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی آغاز و از سال ۶۳ این حرکت قوت گرفت و در حال حاضر پیوند کلیه مانند یک عمل راحت در سراسر کشور انجام می‌شود.

رییس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با بیان اینکه بیمارانی که دچار نارسایی کبد هستند نیازمند پیوند این عضو از بدن می‌باشند، تصریح کرد: در ابتدا دانشگاه شیراز توانست گام‌های موثری را با تلاش محققانش در این عرصه بردارد و دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به عنوان دومین مرکز از سال گذشته در این مسیر جلو رفته و بیمارستان آیت الله طالقانی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی توانسته است با استفاده از تجربیات دانشگاه شیراز سه پیوند کبد را انجام دهد.

وی در این رابطه توضیح داد: از سه پیوند انجام شده دو پیوند با موفقیت کامل انجام شده و بیماران آن در سلامت کامل به سر می‌برند اما متاسفانه یکی از افرادی که پیوند کبد بر روی آن صورت گرفت به علت عفونت و اشکالات بعد از عمل دچار مشکل شد که البته این بیمار از جانبازان با مشکل ریوی بود.

رزاقی ادامه داد: یکی از این دو عمل پیوند در دو هفته گذشته صورت گرفت؛ البته مشکلات جزئی در تامین تخت‌های ICU این بیماران داشتیم که از این رو مرکز ICU چهار تخته برای بیماران پیوند کبد در بیمارستان آیت الله طالقانی راه اندازی شد.

به گزارش ایسنا، رییس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با بیان اینکه برای اینکه بتوانیم از بیماران مغزی کبد را دریافت و پیوند صورت گیرد مرکزی در بیمارستان مسیح دانشوری برای پذیرش و معرفی بیماران مرگ مغزی افتتاح شده است، تصریح کرد: با افتتاح این مرکز توانسته‌ایم مشکل گرفتن کبد از بیماران مرگ مغزی را علی رغم کاهش موارد مرگ مغزی در چند ماه اخیر در کشور تا حدودی برطرف کنیم.

به گفته وی در حال حاضر بیش از ۴۰ مورد نیازمند به پیوند کبد در لیست انتظار بیمارستان طالقانی قرار دارند.

زراقی افزود: هزینه پیوند کبد مانند پیوند کلیه بوده و هزینه‌ قابل توجهی برای بیماران نخواهد داشت و مشکلاتی در زمینه تهیه دارو برای جلوگیری از پس زدن پیوند در بین بیماران وجود داشت که با تلاش معاونت داروی دانشگاه و وزارتخانه حل شده است.

رزاقی ادامه داد: انجام جراحی با لیزر که از سال ۷۲ در بیمارستان شهدای تجریش مورد توجه قرار گرفته هم اکنون دستاوردهای زیادی را برای کشور به همراه داشته است که در حال حاضر در درمان پروستات و واریس مورد استفاده قرار می‌گیرد.

وی در خصوص دستاوردهای دانشگاه‌ها و مجموعه‌های تابع در استفاده از سلولهای بنیادی نیز گفت: در زمینه جراحی اعصاب در بیمارستان لقمان حکیم تلاشهایی شده تا از سلولهای بنیادی در ترمیم نخاع استفاده شود که هنوز نتایج آن به دست نیامده اما موفقیت‌هایی در محیط آزمایشگاهی داشته‌اند.

رزاقی در خصوص استفاده از نای مصنوعی در انجام پیوند گفت: این پیوند قرار است تا ۲۲ بهمن بر روی دو نوجوان انجام شود. همچنین انجام جراحی لاپاراسکوپی به عنوان یک فناوری جدید در دانشگاه مورد توجه قرار گرفته و درصددیم یک مرکز آموزشی در این رابطه در بیمارستان طالقانی به راه بیاندازیم.

در پی دستاورد بی سابقه پژوهشگران مهندسی بافت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در تولید نخستین نای مصنوعی جهان، دکتر جلال الدین غنوی، مجری طرح هم چندی پیش به ایسنا گفت: مقدمات اولیه این پیوند در حال انجام است که سه بیمار شامل یک پسر بچه، یک دختر بچه و یک نوجوان زیر ۲۰ سال برای این پیوند انتخاب شده‌اند که بر اساس نظر ما پسر بچه برای انجام این پیوند مناسب‌تر است.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تصریح کرد: پیوند نای به طور مطلق در هیچ کشوری انجام نشده است؛ البته پس از اعلام ساخت نای مصنوعی توسط مرکز تحقیقات مهندسی بافت بیمارستان «مسیح دانشوری»، کشور اسپانیا مدعی شد که توانسته نای مصنوعی تولید کند که بعدها مشخص شد که نایژه تولید کرده است، بنابراین تاکنونی کسی نتوانسته به موفقیت ایران دست یابد.

دکتر غنوی در خصوص دستاوردهای این پیوند گفت: تقریبا ما اولین کشوری هستیم که چنین ارگان مصنوعی کاملی را پیوند خواهیم زد و این مهم است که مانند سایر کشورها از طریق سلول‌های بنیادی ساختار یک ارگان را به دست نیاورده‌ایم و یا به عنوان مثال سلول‌ بنیادی را به ساختاری مثل کبد نزده تا به سلول کبد و یا ساختاری از کبد دست یابیم، بلکه توانسته‌ایم ارگان جدا و کاملی را که تمامی مشخصات را داشته باشد، تولید کنیم.

وی خاطر نشان کرد: در مرحله آزمایشی و پیوند به حیوانات از شش مورد در چهار مورد موفق بوده ایم که دلیل عدم موفقیت در دو مورد آزمایشی نیز احتمالا به دلیل تغذیه نشخوارگونه گوسفند آزمایشی است، بنابراین اگر بتوانیم نای را در انسان پیوند دهیم، عواقبی را که در پیوند گوسفند داشته در انسان نخواهیم داشت.

به گفته دکتر غنوی، درمان‌های نگهدارنده بعد از عمل می‌تواند عوارض ناشی از این پیوند را که در دو مورد آزمایشی حیوان مشاهده شده است، از بین ببرد.

وی در خصوص انتخاب بیماران برای پیوند خاطرنشان کرد: تمامی بیماران انتخاب شده به تایید کمیته اخلاق پزشکی رسیده اند و کسانی هستند که کاری برای آنها نمی‌شود کرد و پیوند، آخرین مرحله درمان آنها محسوب می‌شود.

غنوی در پایان تصریح کرد: بر اساس تفاهمی که بین مرکز تحقیقات مهندسی بافت و بیمارستان «مسیح دانشوری» صورت گرفته امیدواریم این عمل تا قبل از ۲۲ بهمن با موفقیت در این بیمارستان انجام شود.

به گزارش ایسنا، پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی آذرماه ۸۶ از تولید نخستین نای مصنوعی با استفاده از تکنیک مهندسی بافت خبر دادند.

به گفته دکتر ولایتی، رئیس مرکز تحقیقات سل و بیماری‌های ریوی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، مطالعات تولید نای مصنوعی از حدود ۱۲ سال پیش به سرپرستی دکتر غنوی با همکاری محققان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و بیمارستان شهید مسیح دانشوری پیگیری شده است.

نای، مجرای تنفسی به طول حدود ۱۲ سانتی متر است که از حلق شروع شده و به ریه‌ها ختم می‌شود و نقش حیاتی در انتقال هوا به ریه‌ها دارد. در حال حاضر برای درمان بیماران مبتلا به مشکلات تنفسی و جانبازان شیمیایی از لوله تراشه به جای نای استفاده می‌شود که پس از مدتی دچار زخم‌هایی شده و جوش آن موجب تنگی نای می‌شود و گاهی برای باز کردن نای از لیزر استفاده می‌شود اما زمانی این درمان نیز جواب نمی‌دهد و به ناچار باید نای را عوض کرد.

در پیوند نای برای پیدا کردن عضو مناسب برای پیوند باید میان نای دهنده با گیرنده عضو سنخیت وجود داشته باشد و حتی در این صورت نیز گیرنده نای باید تا آخر عمر دارو مصرف کند ولی این نای مصنوعی چون با استفاده از سلول‌های خود بیمار ساخته شده و همان بافت نای طبیعی را دارد، خطر رد پیوند در آن وجود ندارد.

دکتر غنوی و همکارانش در این طرح برای اولین بار در دنیا تراشه و ساختار نای مصنوعی را با استفاده از پلیمرهای شبیه غضروف اصلی نای تولید کرده و پس از آن، سلول‌های بنیادی گرفته شده از خود بیمار را روی اسکلت اصلی که فاقد سلول‌های مجرای نای است کشت داده و در نهایت پس از چند ماه، بافت نای با سلول‌های خود بیمار به دست آمده است.


مطالب مشابه:

ارسال نظر